مؤنث ناصب . ج : ناصبات و نواصب . ناصبور ( n - sabur ) ص . پ . ناشكيبا و بىحوصله و بىصبر . ناصبون ( n sebuna ) ع . ج . ناصب . ناصبى ( n sebi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه دشمن مىدارد امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام را . ناصبية ( n sebiyyat ) ا . ع . گروهى كه متدين‌اند ببغض على بن ابي طالب عليه السلام . ناصح ( n seh ) ص . ع . پند دهنده و نصيحت‌كننده . ج : نصح و نصاح . و رجل ناصح الجيب : مرد صاف دل بىغش . ناصح ( n seh ) ا . ع . درزى و خياط . و انگبين بىآميغ . و نام اسبى . و از اعلام است . ناصح ( n seh ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - پند دهنده و نصيحت‌كننده . ج : ناصحان . ناصحان ( n seh n ) پ . ج . ناصح . ناصحى ( n sehiyy ) ا . ع . درزى و خياط . ناصحين ( n sehin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پند دهندگان . ناصر ( n ser ) ص . ع . يارى گرو رهاننده . ج : نصار و نصر . و الناصر لدين الله : لقب سى و چهارمين خليفه عباسى كه پس از چهل و هفت سال خلافت در سال 622 هجرى وفات كرد . ناصر ( n ser ) ا . ع . پشته بزرك بدرازى يك ميل و مانند آن . و آب كه از دور آيد و مدد كند سيلها را . و راه‌گذر آب بسوى وادى . ج : نواصر . و از اعلام است . و بنو ناصر : گروهى از تازيان . ناصر ( n ser ) ص . پ . مأخوذ از تازى - يارىگر و يارىكننده و نصرت‌كننده و مددگار و فريادرس و معين و فيروزى دهنده . و رفيق و همراه . ناصر الدين ( n ser - ed - din ) ا . پ . نام پنجمين پادشاه از سلسله قاجاريه كه از سال 1264 هجرى تا 1313 پادشاهى كرد . ناصرة ( n serat ) ا . ع . نام دهى در طبريه . ناصرى ( n seri ) ا . پ . شهر طهران . ناصع ( n se ' ) ص . ع . خالص از هر چيزى . يق : ابيض ناصع و اصفر ناصع . و روشن و صاف . و كل ثوب خالص البياض او الصفرة او الحمرة فهو ناصع . ناصف ( n sef ) ا . ع . چاكر و خدمتگار . ج : نصف . ناصفة ( n sefat ) ا . ع . آب‌رو . و سنك بزرك كه در آب‌راهه و وادى باشد . ج : نواصف . ناصل ( n sel ) ص . ع . لحية ناصل : ريش از خضاب بيرون آمده . ناصواب ( n - sav b ) ص . پ . ناحق و ناروا و بد و ناموافق . و غلط و خطا و خبط و عاصى و گناهكار . و سخن هرزه و ناصواب : سخن بيهوده و دروغ . ناصور ( n - sur ) ا . پ . ريش كهنه و ناسور . ناصية ( n seyat ) ا . ع . موى پيشانى . ج : نواصى . ناصية ( n seyat ) ص . ع . ابل ناصية : شتران بلند برآمدهء در چراگاه . ناصيه ( n siye ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيشانى و چكاك . و روى و چهره و سيما . و وضع و حالت . و موى پيش سر كه به شك نيز گويند . ناصيه‌جاى ( n siye - j y ) ا . پ . آنجاى از پيشانى كه در وقت به روى افتادن به زمين ماليده مىشود . ناصيه‌داران پاك ( n siye - d r ne - p k ) ا . پ . ملائكه و مردمان صالح و زاهد و عابد . ناصيه‌زار ( nasiye - z r ) ص . پ . آنكه خود را با زلف و گيسوى فراوان زينت كرده باشد . ناصيه‌ساى ( n siye - s y ) و ناصيه‌كوب ( n siye - kub ) ص . پ . واو مجهول - آنكه پيشانى خود را به زمين مىمالد و فروتن و خاضع و متواضع و كسى كه خود را پست و دون و حقير مىشمارد . ناض ( n zz ) ص . ع . امر ناض : كار ممكن . ناض ( n zz ) ا . ع . درم و دينار نقد شده و درم و دينارى كه عين گردد پس از آنكه متاع شده باشد . و مال صامت . ناضب ( n zeb ) و ناضبة ( n zebat ) ص . ع . آب روان شده و مرده . و پشت ريش سخت شده . و گياه كم شده و دور . و چشم در مغاك فرو رفته . ناضج ( n zej ) ص . ع . ميوهء رسيده . و گوشت نيك پخته . ناضح ( n zeh ) ص . ع . آنكه با شتر آب مىكشد . و آنكه فرو مىنشاند تشنگى را . و آنكه آب مىپاشد . و آنكه بسيرى آب مىآشامد . ناضح ( n zeh ) ا . ع . شتر آبكش . ج : نواضح . ناضحة ( n zehat ) ا . ع . ماده